
Patrzysz przez okno i widzisz ciemność…
Rozglądasz się po pokoju i też ją widzisz…
Boisz się zajrzeć głębiej, bo jest jej ponad miarę…
I uciekasz…
A…
Ciemność pobudza wyobraźnię, rozbudza zmysły, zmusza do koncentracji
i wsłuchanie się w siebie…
Jest czarna na zewnątrz, a w samym środku promienieje bielą…
Pomaga usłyszeć niewidoczne i poczuć nieprzeżyte…
Jest po to, abyś ją pokochał, gdyż jest twoim dopełnieniem i wyzwoleniem…
Nie uda ci się jej ominąć, gdyż jest nocą, a noc jest wpisana w dobowy cykl…
Oszukujesz się…
A jednak próbując ją ominąć, dojdziesz do miejsca, w którym już wcześniej byłeś, ale niekoniecznie chcesz znowu się znaleźć… Czyli nie dojdziesz nigdzie indziej, jak w to samo ciemnie miejsce…
Nie unikniesz ciemności, gdyż jest też światłem, a nie możesz mieć jednego bez drugiego
Zrozumienie ciemności, to droga ku wolności, gdyż rozumiesz swój własny cień…
Możesz podzielić ją według uznania i niemocy…
Bo ciemność, to także maleńki fragment, który u kobiety jest męski, a u mężczyzny żeński…
To także Animus i Anima, który dla kobiety jest pierwszym wzorem mężczyzny, a dla mężczyzny pierwszym wzorem kobiety… Animus jako wzorzec ojca i Anima jako matka, sterują w ciemności i proszą o uznanie i ..
Jeśli przejawią się w negatywie, to świadczy o tym, że nadal jesteś dzieckiem…
Dlatego dorośnij, gdyż…
Ciemność zniszczy cię, jeśli jej nie odkryjesz, a nagrodzi, kiedy ją uznasz…
Poprowadzi cię przez wszystkie czarne zakamarki nieświadomości, tylko po to, abyś otworzył oczy i zbudził się z tego głębokiego snu…
I kiedy już to wszystko przerobisz, a także całą resztę, dojdziesz wreszcie do wniosku, że jesteś Światłem, którego się boisz i dlatego nazywasz je Ciemnością…

Zostaw odpowiedź